เปงอารัยมากอะป่าวคับ ไปมากะโดนเหมือนกัน

ไม่พอใจมากปิดร้านไปอยู่บนดอยเต่าไป

คนไม่เยอะจะได้ตรงกับเจตนารมณ์…..

ไร้มารยาทมากๆคับร้านนี้ ไม่ได้เรียกเก็บตังกะลังสั่งๆอยู่

ทำหน้าอย่างกับโดนควายไล่มางั้นนิ เก็บตังมาเส็ดสับเลย

สาธธธธธธธธธธธธธธธธธธธธธุเวนกำมีจิงนะตร้าบบบบบ

ถึงอีกโพสต์หนึ่งครับ ข้างบนนี้เลย
มันไม่ได้ยากอะไรครับ ถ้ากลัวเงินไม่พอ หรือว่าไม่ได้อยู่ในงบ ควรจะขอดูเมนูเขกก่อนตัดสินใจ ถ้าดูแล้วไม่อยู่ในงบ ก็ออกร้านเสียก็แค่นั้นครับ
ผมเข้าใจเจ้าของร้านเขานะครับ ไม่ได้เข้าข้างเลย เอาแบบกลางๆ เลยนะ ผมกล้าพูดเลยว่า ผมเคยไม่ชอบพี่ สองคนที่ร้านนี้มาก่อน
ผมเคยมาเที่ยวที่นี่แรกๆ เลยผมก็ไม่เข้าใจนะว่าทำไมคนที่ทำธุรกิจที่นี่ถึงไม่ค่อยบริการ ถ้าชอบก็ซื้อไม่ชอบก็ซื้อ ซึ่งวิธีการนี้ผมก็ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ ผมถึงกับหมั่นไส้บางร้านเสียด้วยซ้ำ
แต่พอมานั่งคิดว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้ ผมก็เริ่มเข้าใจว่าคนที่มาอยู่ที่นี่ส่วนใหญ่ถึงเป็นแบบนี้ (ผมมาตอนที่ปายยังไม่ค่อยมีคนไทยมาเที่ยวเลยด้วยซ้ำแล้วคนก็พอดีไม่วุ่นวายแบบนี้ แต่เขาก็บริการแบบนี้แหละ นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติดาจสัก วันละ100-150คน ไม่ได้มากจนน่าปวดหัวขนาดทุกวันนี้)
เขามาที่นี่ไม่ได้หวังเงินมากมาย คือมาที่นี้เพราะชอบที่นี่อยากอยู่ที่นี่ มันสงบ ไม่วุ่นวาย (เหมือนอย่างทุกวันนี้) ไม่ได้หวังยอดขาย ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ ถนัด เพื่อขาย ให้ลูกค้าที่ชอบงานเขาจริงๆ แค่นั้นเอง ไม่ชอบก็ไม่ต้องซื้อไม่ต้องกิน ถ้าคนไม่กินไม่ซื้อ เขาจะได้ไปหาอย่างอื่นทำที่เลี้ยงต้วเองและครอบครัว และได้อยู่ที่นี่ด้วย

แล้วผมก็ย้อนกับมองตัวเองด้วยว่าทำไมผมถึงต้องการบริการ (ไอ้service ขนาดนั้น) เราเคยชินกับการอยู่ในเมือง กับการบรืการในเมืองที่พยายามขายของให้พวกคุณ พยายามง้อ พูดเพราะ อะไร ต่างๆ นาๆ ก็เพื่อหวังเม็ดเงินในกระเป๋าของเรานั่นแหละ กับไอ้ประโยคที่พวกนักการตลาดชอบใช้กันที่ว่า ลูกค้าคือพระเจ้า

มันเทียบกันไม่ได้จริงๆ ระหว่างคนที่เขาทำด้วยใจ และชอบ ไม่ได้ง้อลูกค้า แต่อยากให้คนมานั่งดู ทาน ดื่ม แล้วพูดออกมาว่า อร่อย สวย มี สไตล์ ชอบในงานจริงๆ แล้วให้งานมันขายตัวมันเองได้
กับการบริการในเมืองใหญ่ๆ ที่ทำออกมาพร้อมบริการคุณค้ะคุณขา เพื่อหวังผลการตลาด ขาดจิตวิญญาณ
เทียบกันไม่ติดฝุ่น
จะว่าก็ว่าเถอะ ผมว่านะสมัยก่อนที่ปายเนี่ย ลูกค้านักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ที่คนไม่ชอบเนี่ยมักจะเป็นชาติอิสราเอล แต่เดี๋ยวนี้ผมว่าคนส่วนใหญ่ที่นี่ก็จะไม่ชอบนักท่องเที่ยวคนไทย ด้วย ผมไม่ได้เหมาทั้งหมด นักท่องเที่ยวไทยที่ดีๆ ก็มี แต่แย่จะเป็นเสียส่วนใหญ่

ผมจะยกตัวอย่างร้านผมเองแล้วกันนะครับร้านอื่นจะไม่พูดถึงเพราะมันเยอะมากเกินกว่าจะมาเขียนไว้ตรงนี้
ร้านผม ชื่อว่าปายโพสต์สตูดิโอ ทำสิ่งพิมพ์ แกลลอรี่ แล้วก็บาร์ ด้านหน้าเป็นแกลลอรี่ เปิดบริการให้ศิลปินมาแสดงงานศิลปะทุกเดือนโดยไม่ได้คิดค่าเช่า ฟรี เพื่อเป็นการสนับสนุนคนทำงานศิลปะ และให้ทุกคนเข้ามาชมฟรี
สมัยก่อนเมื่อ3-4 ปีที่ผ่านมาแกลลอรี่ผมไม่เคยมีปัญหาเลย คนที่มาดูงานส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ นักเรียนท้องที่บ้าง เพื่อนฝูงบ้าง ผนังกำแพงไม่มีรอยดำ (รอยตีนนั่นแหละ) หลายรายเข้ามาถ่ายเอาเท่ห์อย่างเดียวไม่ได้ดูงานอะไรเลย นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติเขาเข้าใจในการชมแกลลอรี่ คือ ไม่สัมผัสผลงาน ไม่ถ่ายรูปในแกลอรี่ ไม่ใช้ตีนยันกำแพงเพื่อโพสต์ท่าทางสวยๆ ด้วยความภูมิใจเพื่อเอาไปอวดคนอื่น สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นกับคนไทยสมัยนี้ครับ เชื่อหรือไม่ อันที่จริงผมไม่ว่าหรอกถ้าจะถ่ายรูปในร้านเพื่อเอากลับไปป็นที่ระลึก แต่ว่านี่เล่นถ่ายไปด้วยพิงงานด้วย จับงานด้วย ตีนยันกำแพงขาวๆ ของร้านจนดำไปทั่วร้าน บางรอยรู้เลยว่ารองเท้ายี่ห้ออะไร งามหน้าแท้ๆ
พอผมเห็นท่าไม่ดี ผมเลยต้องติดห้ามถ่ายรูปในร้าน แต่ขอโทษนะ ใช้การไม่ได้ ยังทำกันอยู่ บ้างเหยียบ เก้าอี้บ้างขึ้นไปยืน บนโต้ะ บางรายพาลูกมาถ่ายด้วยทั้งที่มีป้าย แล้วอีกหน่อยจะสอนลูกให้เป็นคนดีของสังคมได้อย่างไร
หลายๆ เห็นทั้งเห็นว่ามีป้ายก็ยังทำ เฮ้อ… เหนื่อยใจ

ผมว่านะคนไทยเราหนะการศึกษาไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกฝรั่งสักเท่าไหร่หรอก ผมเจอฝรั่งที่ไม่ได้เรื่องก็เยอะแยะ
สิ่งที่ผมอยากให้ตระนัก คือเรื่องมารยาท ความเกรงอก เกรงใจ ไปสถานที่ของคนอื่นเนี่ยต้องรู้ว่าอะไรควรทำหรือไม่ควรทำ ผมว่าสิ่งเหล่านี้เป็นมารยาทของคนไทยที่มักจะได้รับการปลูกฝังมาตั้งแต่เด็กๆ อ่อนน้อม ถ่อมตน เกรงอก เกรงใจ เทียบกับพวกฝรั่งอ่านguide book ก่อนมาเที่ยวบ้านเราแป้บเดียว รู้แล้วว่าอะไรควรทำไม่ควร ทำ เขาจะสังเกตด้วยซ้ำว่าบ้านไหนให้ใส่รองเท้าเข้าบ้านหรือไม่ให้ ร้านผมนี่ไม่ต้องถอดรองเท้าบางคนถอดก่อนเลยด้วยซ้ำ
ผมไม่สามารถบอกนักท่องเที่ยวบ้านเราที่เข้ามาร้านผมได้หมดทุกคนเพราะว่าร้านผมไม่มีคนเฝ้าวันนึงผมอยู่แกลลอรี่ไม่ถึงชั่วโมง เจอเหตุการณ์ได้ถึงขนาดนี้

แต่ปัจจบันถ้าผมยังเจอคนบ้าเราที่ดีๆ ก็เยอะ บางคนเข้ามาขออนุญาตอยากถ่ายรูป ผมยินดีเลยหละครับ

ปล. ถึงคุณคนที่โพสต์ข้างบน นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เวลาเขาจะเข้าไปทานอาหารร้านไหน ที่พัก หรือ ร้านอะไรก็แล้วแต่ เขามักจะดูเมนูหรือ เช็คราคาก่อนใช้บริการ ส่วนใหญ่แล้วมักจะมีเมนูอยู่หน้าร้านเพื่อให้ดูราคารายการอาหารก่อน โดยเฉพาะ ฝรั่งจะให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก ถ้าร้านไหนไม่มีวางหน้าร้านก็ให้เรียกเมนูมาดู ถ้าไม่อยู่ในงบก็หาร้านอื่นครับ

ร้านกาแฟที่ละเมียดละไมแบบนี้ ตกแต่งกระทั่งรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ ช่างตรงข้ามกับนิสัยเจ้าของร้านจริงๆ